این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
بیمارستان، جلد ۹، شماره ۱، صفحات ۱۹-۲۴
عنوان فارسی بررسی علل و عوامل موثر بر عدم گزارش دهی اشتباهات دارویی کارکنان پرستاری بیمارستان بهارلو از دیدگاه آنها در سال ۱۳۸۹ 
چکیده فارسی مقاله سابقه و هدف: اشتباهات شغلی از موارد غیر قابل اجتناب در اکثریت حرفه ها به ویژه حرفه های بهداشتی درمانی می باشد.گزارش نمودن اشتباهات دارویی از یک سو موجب حفظ و رعایت ایمنی بیمار و از سویی دیگر به عنوان یک گنجینه اطلاعاتی ارزشمند در راستای پیشگیری از بروز اشتباهات دارویی در آینده محسوب می گردد.هدف از این مطالعه ، تعیین علل و عوامل موثر بر عدم گزارش دهی اشتباهات دارویی کارکنان پرستاری از دیدگاه آنها می باشد. مواد و روشها: برای انجام این پژوهش که از نوع توصیفی - تحلیلی می باشد، از مجموع 200 نفر پرسنل پرستاری شاغل در بیمارستان، 140 نفراز مجموع پرستاران شاغل در شیفتهای صبح، عصر و شب بیمارستان بهارلو در سال 1389 برای شرکت در این پژوهش اعلام آمادگی نمودند( میزان پاسخگویی 70% بود). بقیه پرستاران به دلیل عدم تمایل در شرکت در پژوهش، از بررسی خارج شدند. نظرات پرستاران در مورد علل عدم گزارش دهی اشتباهات دارویی با استفاده از پرسشنامه تنطیم شده بر اساس مقیاس پنج درجه ای لیکرت اندازه گیری گردید. این پرسشنامه شامل سه حیطه ترس از پیامد های گزارش دهی(11گویه)،عوامل مدیریتی(5گویه) و فرایند گزارش دهی (3 گویه) بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار spss نسخه 5/11 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: در کل جمعیت مورد مطالعه 6/98 %زن ،50 % متاهل ، 9/97 %کارشناس، 3/79 %پیمانی، 7/75 %شیفت در گردش، 9/52 %دارای سابقه کار کمتر از 5سال بودند. میانگین سنی شرکت کنندگان در مطالعه 67/4±48/29 سال بود.علل گزارش نکردن اشتباهات دارویی به شرح ذیل بود: میانگین امتیازات در حیطه ترس از پیامدهای گزارش دهی ، عوامل مدیریتی و فرآیند گزارش دهی به ترتیب 68/1 ±09/3 ، 12/1±68/3 و 26/1 ± 73/2 بود. یافته ها نشان داد حیطه عوامل مدیریتی مهم ترین علت گزارش نکردن اشتباهات دارویی در پرستاران بود. با استفاده از آزمونهای آنوا و T -test مشخص شد پرستارانی که با حیطه های ترس از پیامدهای گزارش دهی و عوامل مدیریتی به عنوان دلایل عدم گزارش اشتباهات دارویی توافق داشتند(امتیاز بیشتری در این زمینه داشتند)، اغلب در شیفت در گردش مشغول به ارائه خدمت بوده) 04/0=p) و در استخدام آنها پیمانی) 03/0=p) بوده اند. آزمون ²χ نیزنشان داد که میانگین هر سه حیطه بررسی شده با افراد گروه سنی 35-25 سال ارتباط معنی دار داشته است ( 001/0p <). نتیجه گیری: عوامل مدیریتی و ترس از پیامدهای گزارش دهی دو مانع مهم گزارش دهی اشتباهات دارویی در پرستاران است . با عنایت به ارتباط معنی دار بین شیفت در گردش و پیمانی بودن استخدام که هردو مورد حاکی از جوان بودن و تجربه حرفه ای محدود پرستاران شاغل می باشد( غالبا" پرسنل در گردش و پیمانی سابقه زیر 5 سال دارند)(جدول شماره یک) و با توجه به اهمیت ایمنی بیمار، لزوم ایجاد رابطه مثبت بین مدیران پرستاری و کارکنان پرستاری ، تامین فضای همکاری صمیمی و طراحی بسته آموزشی ضمن خدمت برای پرستاران در بدواستخدام در خصوص اشتباهات دارویی، عواقب و نتایج آنها و ضرورت گزارش دهی اشتباهات اجتناب ناپذیر می نماید.ترویج فرهنگ ایمنی بیمار نیز بی تردید یکی از راهکارهای اساسی کاهش خطاهایی از این دست خواهد بود. به کارگیری رویکرد سیستمی به منظور بررسی عوامل زمینه ساز ، برطرف کردن این عوامل تا حد ممکن و طراحی سیستمی برای گزارش دهی اشتباهات کاری خصوصا" اشتباهات دارویی حائز اهمیت است .
کلیدواژه‌های فارسی مقاله اشتباهات دارویی، گزارش دهی، ایمنی بیمار، کارکنان پرستاری
عنوان انگلیسی The Causes of not Reporting Medication Errors from the Viewpoints of Nursing in Baharlo Hospital in 2010 
چکیده انگلیسی مقاله Background: Reporting of medication errors leads to saving Patients &apossafety and also is counted as a valuable information source for further prevention of mistake in future. The aim of this study was to determine the reasons for refusing to report medication errors from the viewpoints of nurses.Material and Methods:In this descriptive study, 140 of 200 nurses who were employees of Baharlo hospital of Tehran participated in the study (response rate = 70%). Data were collected through a questionnaire. Test- retest analysis conducted for measuring reliability of the questionnaire and content and face validity of the instrument confirmed by key statisticians and methodologists. . SPSS software and descriptive statistics were used for analyzing the collected data. Results:Our findings indicate that the reasons of not reporting medication errors were Management factors (3.68 ± 1.12), Fear of reporting outcomes (3.09 ± 1.68) and Process related to reporting (2.73± 1.26). Management factors domain was the major cause of refuse of reporting medication errors. Conclusion:Since medication errors seem to be unavoidable, suppression, decreasing medication error depends on using a systematic approach with emphasis on management and nursing care.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Medication errors, Reporting, Patient safety, Nursing staff
نویسندگان مقاله آذر طل | azar tol
دانشجوی دکتری آموزش بهداشت دا نشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اصفهان

ابوالقاسم پوررضا | abolghasem pourreza
tel 09123722328

غلامرضا شریفی راد | golamreza sharifirad
دانشیار گروه خدمات بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اصفهان
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اصفهان (Isfahan university of medical sciences)

بهرام محبی | bahram mohebbi
پزشک، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران
سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (Tehran university of medical sciences)

زهرا قاضی | zahra gazi
کارشناس پرستاری، مدیره پرستاری بیمارستان بهارلو
سازمان اصلی تایید شده: بیمارستان بهارلو

نشانی اینترنتی http://jhosp.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-84&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات