این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
طب جنوب، جلد ۲۱، شماره ۴، صفحات ۲۷۶-۲۸۶
عنوان فارسی بررسی وجود ژن سم شیگا در جدایه‌های کلینیکی گونه‌های شیگلا از گذشته تا حال در بوشهر
چکیده فارسی مقاله زمینه: سیتوتوکسین شیگا (Stx) عامل بیماری شدید روده‌ای در انسان است. اخیراً ژن stx درگونه‌های دیگر غیر از شیگلا دیسنتری تایپ 1 یافت شده است. هدف این مطالعه، شناسایی ژن stx در جدایه‌های کلینیکی جدا شده از دو شیوع قبلی بیماری شیگلوز در شهر بوشهر واقع در در جنوب غربی ایران می باشد. مواد و روش‌ها: با روش PCR، حضور ژن‌های stx و ipaH در DNA خالص شده از 143 جدایه شیگلا بررسی شد. ترادف‌های تعدادی از محصول‌های PCR، در گونه‌های مختلف شیگلا، با پرایمرهای (evt) مشابه به کار رفته در تکثیر این بخش تعیین گردید. یافته‌ها: چهارده (3/22 درصد) از 63 جدایه شیگلا مربوط به شیوع شیگلوز در فاصله 83-1381، دارای پاسخ PCR مثبت با پرایمرهای evt بودند. نتایج تعیین ترادف مشخص کرد، محصول PCR ناحیه evt بیشترین شباهت (97 درصد) را با زیر واحد A از سم شیگلا دیسانتری داشت. نتایج PCR پرایمرهای stx و evt در کلیه جدایه‌های کلینیکی شیگلای جدا شده در فاصله 94-1392 منفی بودند. نتایج آزمایش PCR نشان داد که ژن ipaH در کلیه جدایه‌ها وجود داشت. بر اساس آزمایش‌های بیوشیمیایی و آنتی سرم‌های اختصاصی گونه شیگلا، جدایه‌های حمل کننده ژن stx، شامل 9(3/14 درصد) شیگلا فلکسنری، 4(4/6 درصد) شیگلا سونه‌ای، 1(6/1 درصد) شیگلا بوییدی بودند. نتیجه‌گیری: ژن stx از قبل در گونه‌های مختلف شیگلاهای منطقه بوشهر پراکنده شده است. به هر حال نبود این ژن در جدایه‌های کلینیکی آخرین شیوع شیگلوز ممکن است مقطعی باشد. به‌دلیل اهمیت ژن stx در افزایش پتانسیل بیماریزایی شیگلا، ضروری است پایش وجود این ژن با روش‌های ملکولی در آینده پیگیری شود.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله شیگلا، شیگا توکسین، ژن stx، PCR
عنوان انگلیسی Presence of Shiga Toxin Gene in Clinical Iso-lates of Shigella Species from the Past to Present in Bushehr, Iran
چکیده انگلیسی مقاله Background: The Shiga cytotoxin (Stx) is involved in serious human intestinal diseases. Recently stx has been found in non-S dysenteriae1 Shigella species. This study aimed to identify stx gene in clinical strains of Shigella isolated from two shigellosis outbreaks in previous years in Bushehr, southwest of Iran. Materials and Methods: Purified DNA of 143 Shigella isolates was used for PCR to detect stx and ipaH genes. The number of PCR products in various Shigella species isolates was sequenced with the same primers (evt) used to amplify this region. Results: Fourteen (22.3%) out of 63 shigella isolates related to previous shigellosis outbreaks during 2002-2004 contained the PCR positive result with evt primers. The sequencing results indicated that the evt PCR product had the most identity (97%) with Shigella dysentery shiga toxin subunit A. All clinical shigella strains isolated during 2013-2015 yielded PCR negative results with primers stx and evt. PCR results revealed that ipaH was present in all isolates. According to biochemical and species-specific antiserum tests, the stx gene harboring isolates included 9 (14.3%) S. flexneri, 4 (6.4%) S. sonnei, and 1(1.6%) S. boydii. Conclusion: The stx gene has already been distributed in different Shigella species of Bushehr region. However, the absence of this gene in the clinical isolates of recent shigellosis outbreaks may be temporary. Because stx gene increases the pathogenic potential of Shigella, it is necessary to monitor the prevalence of the stx harboring Shigella species by molecular methods in the future.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Shigella species, Shiga-toxin, Stx gene, PCR
نویسندگان مقاله غزل نورآبادی | Ghazal Noorabadi
Student Research Committee, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran
کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران

مژگان سیاوشی | Mozhgan Siyavashi
Student Research Committee, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran
کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران

کتایون وحدت | Katayon Vahdat
The Persian Gulf Tropical Medicine Research Center, The Persian Gulf Biomedical Sciences Research Institute, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran
مرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج‌فارس، پژوهشکده‌ علوم زیست پزشکی خلیج‌فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران

امید غریبی | Omid Gharibi
Reference laboratory, Provincial Health Center, Vice Chancellery Health, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran
آزمایشگاه مرجع، مرکز بهداشت استان، معاونت امور بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران

مهدی محمودپور | Mehdi Mahmudpour
The Persian Gulf Tropical Medicine Research Center, The Persian Gulf Biomedical Sciences Research Institute, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran
مرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج‌فارس، پژوهشکده‌ علوم زیست پزشکی خلیج‌فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران

محمدعلی حقیقی | Mohammad Ali Haghighi
The Persian Gulf Tropical Medicine Research Center, The Persian Gulf Biomedical Sciences Research Institute, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran<br>Department of Microbiology & Parasitology, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran
مرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج‌فارس، پژوهشکده‌ علوم زیست پزشکی خلیج‌فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران<br>گروه میکروب‌شناسی و انگل‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران

نشانی اینترنتی http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-59&slc_lang=fa&sid=1
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/35/article-35-844175.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده میکروب‌شناسی و ایمنولوژی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات