این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، جلد ۶۱، شماره ۲، صفحات ۹۱۱-۹۲۰
عنوان فارسی آیا یک فعالیت پیش رونده هوازی، اشتهای زنان چاق و مبتلا به اضافه وزن را کاهش می‎دهد؟
چکیده فارسی مقاله مقدمه با توجه به افزایش بیماری‎های ناشی از چاقی، روش‎های درمانی کنترل یا پیشگیری از چاقی و اضافه وزن، مورد توجه محققین می‌باشد. در این میان دستکاری هورمون‎های اشتها به واسطه تمرینات ورزشی، به عنوان یک عامل کم مخاطره و نوپا در فرایند سلامتی مورد مطالعه قرار گرفته است. روش کار 13 زن سالم و مبتلا به اضافه وزن یا چاقی درجه یک با میانگین سنی 25 سال و میانگین توده بدن 29/31 کیلوگرم بر مترمربع در مطالعه شرکت کردند. جلسه آزمون شامل اجرای تست وامانده ساز بالک با سه مرحله خونگیری (قبل از فعالیت، نیم ساعت و دو ساعت پس از فعالیت) جهت سنجش گرلین اسیل‌دار (AG) و پپتیدYY  (PYY 3-36)، همچنین هفت مرحله تکمیل پرسشنامه ارزیابی اشتها (VAS) بود. داده‎های حاصل، توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 و با استفاده از روش تحلیل واریانس مکرر و آزمون تعقیبی LSD بررسی شدند. نتایج مقادیر پس از فعالیت AG وPYY 3-36، نسبت به حالت پایه، تفاوت معناداری با هم نداشتند (05/0< p) ولی میزان احساس گرسنگی، احساس سیری و میل به خوردن غذا در هفت مرحله با هم تفاوت معناداری داشتند (05/0< p). نتیجه ­گیری به نظر می‎رسد تغییرات هورمون‎های اشتها همیشه با تغییرات حس اشتها همراه نمی‌باشد و عوامل متعدد دیگری در پاسخ این هورمون‎ها دخیل هستند.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله اشتها، چاق، اضافه وزن، فعالیت پیش رونده، AG و PYY 3-36،
عنوان انگلیسی Dose a progressive aerobic activity reduce the appetite of obese or overweight women?
چکیده انگلیسی مقاله Introduction: Considering the increased illness caused by obesity, therapeutic methods for controlling or preventing obesity and overweight are interest to researchers. Meanwhile, the manipulation of appetite hormones by exercise has been studied as a low-risk factor in the health process. Material and methods: A total of 13 healthy women with overweight or obesity of grade one with an average age of 25 years and an average body mass of 31.23 kg / m2 participated in the study. The test session included 3 stages of blood collection (before the activity 30 minutes and two hours after the activity) to measure the acylated ghrelin (AG) and  peptide YY3-36 (PYY 3-36), as well as seven stages of completion of the VAS questionnaire to measure appetite. Data were analyzed by SPSS software version 20 and using repeated analysis of variance and LSD post hoc test. Results: There was no significant difference between the AG and PYY 3-36 post-activity levels compared to baseline (P < 0.05). However, there was a significant difference between the levels of hunger, satiety and eating desire in seven steps (P < 0.05). Conclusion: Changes in appetite hormones are not always associated with changes in appetite. Other factors contribute to the response of these hormones.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله وحید ساری صراف | Vahid Sari-Sarraf
Department of Sport physiology , Faculty of Physical Education and Sport Sciences , University of Tabriz, Tabriz, Iran.
گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزش دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

اکرم آمقانی | Akram Ameghani
PhD student in the physiology of sport, Faculty of Physical Education and Sport Sciences of the University of Tabriz, Tabriz, Iran.
دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

ناصر آقا محمدزاده | Naser Aghamohammadzadeh
Department of Medicine,Medical Sciences University of Tabriz, Tabriz,Iran
دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

علیرضا استاد رحیمی | Alireza Ostadrahimi
Faculty of nutrition at the University of Medical Sciences
دانشکده تغذیه دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

نشانی اینترنتی http://mjms.mums.ac.ir/article_11559.html
فایل مقاله اشکال در دسترسی به فایل - ./files/site1/rds_journals/101/article-101-880692.pdf
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده en
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده مقاله پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات